Το τελευταίο χρονικό διάστημα γίνεται λόγος για τα αποτελέσματα μιας ηλεκτρονικής «δημοσκόπησης» σε διαδικτυακό site, με αντικείμενο τον βαθμό ικανοποίησης των πολιτών και τις θετικές ή αρνητικές γνώμες τους για τους άρχοντες της αυτοδιοίκησης. Πρόκειται όμως πράγματι για δημοσκόπηση ή απλώς για μια προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων;
Ας δούμε ορισμένα βασικά στοιχεία.
Καταρχάς, σύμφωνα με τον Νόμο 3603/2007, δικαίωμα διεξαγωγής δημοσκοπήσεων έχουν αποκλειστικά εταιρείες που είναι εγγεγραμμένες στο ειδικό μητρώο του Υπουργείου Εσωτερικών. Το πλαίσιο αυτό διασφαλίζει την τήρηση δεοντολογικών κανόνων, τη διαφάνεια της μεθοδολογίας και την επιστημονική εγκυρότητα των αποτελεσμάτων. Ο ίδιος νόμος ορίζει ότι κάθε δημοσκόπηση οφείλει να συνοδεύεται από την ταυτότητα της έρευνας (εταιρεία διεξαγωγής, μέγεθος και σύνθεση δείγματος, μέθοδος, χρονικό διάστημα κ.λπ.).
Οι εταιρείες που διεξάγουν δημοσκοπήσεις πρέπει να είναι αδειοδοτημένες και εγγεγραμμένες στο σχετικό μητρώο, είτε ως μέλη του Συλλόγου Εταιρειών Δημοσκόπησης και Έρευνας Αγοράς (ΣΕΔΕΑ) είτε ως φορείς που πληρούν τις νόμιμες προϋποθέσεις. Την εποπτεία ασκεί το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Με βάση τα παραπάνω, η συγκεκριμένη διαδικασία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί νόμιμη δημοσκόπηση.
Τι συνέβη στο πρόσφατο παρελθόν;
Πέραν αυτού –που από μόνο του ουσιαστικά κλείνει κάθε σχετική συζήτηση– αξίζει να θυμηθούμε ένα χαρακτηριστικό περιστατικό από την προεκλογική περίοδο των δημοτικών εκλογών. Τότε είχε παρουσιαστεί μια αντίστοιχη «δημοσκόπηση» για τους υποψήφιους δημάρχους σχεδόν σε όλη την επικράτεια. Η διαδικασία ήταν πανομοιότυπη με τη σημερινή: συμπλήρωση ηλεκτρονικής φόρμας, με μοναδική προϋπόθεση την καταχώριση ενός e-mail, ώστε –κατά δήλωση του site– να διασφαλίζεται η μοναδικότητα της «ψήφου».
Το αποτέλεσμα ήταν αναμενόμενο. Κυρίως οι λιγότερο γνωστοί υποψήφιοι δήμαρχοι κινητοποίησαν φίλους, γνωστούς και υποστηρικτές σε όλη τη χώρα για να τους «ψηφίσουν», επιδιώκοντας λίγη διαδικτυακή προβολή. Και όμως, σε αρκετές περιπτώσεις, οι «πρωταθλητές» της συγκεκριμένης δημοσκόπησης δεν κατάφεραν καν να προσεγγίσουν το όριο του 3% στις πραγματικές κάλπες.
Εν κατακλείδι, ειδικά στην περίπτωση του Δήμου Κηφισιάς, όσοι επιλέγουν να χρησιμοποιούν τέτοιου είδους αντιπολιτευτικά «όπλα», το μόνο που τελικά πετυχαίνουν είναι η αυτογελοιοποίησή τους. Οι δημότες γνωρίζουν να κρίνουν και δεν «τσιμπάνε» από πρόχειρες και φτηνές κατασκευές εντυπώσεων.
