Το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, που προβλέπει την επέκταση των αρμοδιοτήτων της ΕΥΔΑΠ, έχει προκαλέσει την έντονη αντίδραση της Δημοτικής Αρχής και του Δημοτικού Συμβουλίου Κηφισιάς. Με ψήφισμά του, την Τετάρτη 15 Ιουλίου, το Δημοτικό Συμβούλιο διατράνωσε την αντίθεσή του στην υποχρεωτική ένταξη της δημοτικής ύδρευσης στην ΕΥΔΑΠ, όπως προβλέπεται στο νομοσχέδιο, ζητώντας την εξαίρεση του Δήμου από τη σχετική ρύθμιση.
Ποια είναι όμως τα κυρίαρχα ζητήματα του σχεδίου νόμου στα οποία η Δημοτική Αρχή και το Δημοτικό Συμβούλιο Κηφισιάς αντιτίθενται;
Κατά πρώτον, τίθεται το ζήτημα της προστασίας του υδροφόρου ορίζοντα και της περιβαλλοντικής ισορροπίας της Κηφισιάς, της Νέας Ερυθραίας και της Εκάλης ως κηπουπόλεων. Στην απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου τονίζεται ότι ο Δήμος ζητά ρητές και δεσμευτικές προβλέψεις, ώστε η αλλαγή του φορέα διαχείρισης να μην οδηγήσει σε υπεράντληση, υποβάθμιση των υπόγειων υδάτων ή διατάραξη της περιβαλλοντικής ισορροπίας της περιοχής.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην απόφαση, η Δημοτική Υπηρεσία Ύδρευσης του Δήμου Κηφισιάς εφαρμόζει οργανωμένο πρόγραμμα παρακολούθησης της ποσοτικής και ποιοτικής κατάστασης των υπόγειων υδάτων, μέσω συστηματικών μετρήσεων της στάθμης των γεωτρήσεων, ελέγχου των πιέσεων του δικτύου και περιορισμού των διαρροών.
Παράλληλα, έχουν πραγματοποιηθεί εκβαθύνσεις και επαναλειτουργία γεωτρήσεων, με αποτέλεσμα τη σημαντική βελτίωση της κατάστασης του υδροφόρου ορίζοντα και τον περιορισμό των φαινομένων υπεράντλησης. Η μεταφορά της αρμοδιότητας παροχής υπηρεσιών ύδρευσης, χωρίς πρόβλεψη ειδικών περιβαλλοντικών υποχρεώσεων, δημιουργεί εύλογη ανησυχία για τη συνέχιση της εφαρμοζόμενης πολιτικής προστασίας του τοπικού υδροφορέα.
Το Δημοτικό Συμβούλιο επισημαίνει ακόμη ότι, όταν κατά το παρελθόν η ΕΥΔΑΠ αξιοποίησε τα νερά της Κηφισιάς, παρατηρήθηκε υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος και απώλεια κρίσιμων υδατικών πόρων, οι οποίοι ήταν άμεσα συνδεδεμένοι με το μικροκλίμα της περιοχής. Όπως υποστηρίζει, το παρόν νομοσχέδιο δεν παρέχει τις απαραίτητες διασφαλίσεις, γεγονός που προκαλεί εύλογο προβληματισμό στην τοπική κοινωνία.
Με την προστασία του υδροφόρου ορίζοντα πρέπει να προστατεύεται και ο χαρακτήρας της Κηφισιάς ως κηπούπολης.
Παράλληλα το Δημοτικό Συμβούλιο ζητά να μην προκύψουν νέες χρεώσεις για χρήσεις που εξυπηρετούν δημοτικές υπηρεσίες, κοινόχρηστους χώρους και βασικές υποδομές, χωρίς προηγουμένως να υπάρχει σαφής νομοθετική πρόβλεψη και ειδικό καθεστώς.
Και αυτό γιατί το σχέδιο νόμου ναι μεν αναθέτει στη Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ) αυξημένες αρμοδιότητες ως προς την έγκριση και εποπτεία της τιμολογιακής πολιτικής των παρόχων υπηρεσιών ύδατος, μια προσέγγιση που θεωρητικά κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο Δήμος Κηφισιάς, στο άρθρο 4 προβλέπεται ότι στους ΟΤΑ κοινοποιείται μόνο το προσχέδιο του επενδυτικού σχεδίου και όχι το τελικό, ενώ δεν προβλέπεται ουσιαστική συμμετοχή τους ή δυνατότητα παρέμβασης στη ΡΑΑΕΥ. Έτσι, κρίσιμα ζητήματα συντήρησης και επέκτασης του δικτύου ενδέχεται να μείνουν ανεπίλυτα και να αποτυπωθούν διαφορετικά στο πενταετές πρόγραμμα της ΕΥΔΑΠ.
Η απουσία συγκεκριμένων κατευθύνσεων και δυνατότητας παρέμβασης των ΟΤΑ δημιουργεί, σύμφωνα με τον Δήμο, εύλογη ανησυχία ότι η διαμόρφωση των τιμολογίων θα βασιστεί αποκλειστικά στον όγκο της κατανάλωσης και την κερδοφορία της επιχείρησης, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαίτερες περιβαλλοντικές, πολεοδομικές και κοινωνικές συνθήκες κάθε περιοχής.
Σύμφωνα με την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου, η προσέγγιση αυτή θα δημιουργήσει δυσανάλογες επιβαρύνσεις σε Δήμους όπως η Κηφισιά, καθώς μεγάλο μέρος της «πράσινης» φυσιογνωμίας της συνδέεται άμεσα με την ύπαρξη μεγάλων ιδιωτικών κήπων.
Καταλήγοντας, επισημαίνεται ότι στις περιοχές με χαρακτηριστικά κηπούπολης σημαντικό μέρος της κατανάλωσης αφορά την άρδευση φυτεύσεων, δενδροστοιχιών και κήπων, οι οποίοι συμβάλλουν ουσιαστικά στη διατήρηση του μικροκλίματος, στη μείωση των θερμοκρασιών, στη δέσμευση διοξειδίου του άνθρακα και στη συνολική περιβαλλοντική ισορροπία της περιοχής. Η επιβολή αυξημένων τιμολογίων αποκλειστικά βάσει του όγκου κατανάλωσης, υποστηρίζει το Δημοτικό Συμβούλιο, θα οδηγήσει όχι μόνο στην υποβάθμιση του δημόσιου αστικού πρασίνου αλλά και στην απαξίωση των ιδιωτικών κήπων και εκτάσεων.
Κατά δεύτερον, η υποχρεωτική ένταξη της δημοτικής ύδρευσης του Δήμου Κηφισιάς στην ΕΥΔΑΠ δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, καθώς ο Δήμος παρουσιάζει ιδιαιτερότητες που τον διαφοροποιούν ουσιωδώς από την πλειονότητα των Δήμων που καλύπτονται από το νομοσχέδιο ως προς την οργάνωση και τη λειτουργία των υπηρεσιών ύδρευσης. Ο Δήμος δεν διαθέτει ενιαίο σύστημα υδροδότησης.
Συγκεκριμένα εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου λειτουργούν τέσσερα διαφορετικά συστήματα ύδρευσης. Το γεγονός αυτό εγείρει σοβαρά ζητήματα ως προς την εφαρμογή του σχεδίου νόμου και τη διαδικασία ενσωμάτωσης των υφιστάμενων παρόχων υπηρεσιών ύδρευσης στο νέο σύστημα διαχείρισης.
Σύμφωνα με τον Δήμο Κηφισιάς, το σχέδιο νόμου, παρότι ρυθμίζει γενικά την επέκταση των αρμοδιοτήτων της ΕΥΔΑΠ, δεν εξειδικεύει τον τρόπο με τον οποίο θα πραγματοποιηθεί η επιχειρησιακή μετάβαση σε περιοχές όπου λειτουργούν περισσότερα του ενός δίκτυα ή διαφορετικοί φορείς παροχής υπηρεσιών ύδατος. Στην απόφαση υπενθυμίζεται ότι στα διοικητικά όρια του Δήμου λειτουργούν:
• το δίκτυο της ΕΥΔΑΠ στη Δημοτική Ενότητα Κηφισιάς,
• η Δημοτική Υπηρεσία Ύδρευσης της Νέας Ερυθραίας,
• η Εταιρεία Ύδρευσης Εκάλης Α.Ε.,
• το ιδιωτικό δίκτυο του Συνεταιρισμού Βουλευτών Πολιτείας.
Όπως σημειώνεται, δεν αποσαφηνίζεται με ποιον τρόπο θα ολοκληρωθεί η λειτουργική ενοποίηση των δικτύων ούτε ποιος θα αναλάβει τον επιχειρησιακό σχεδιασμό της μετάβασης. Παράλληλα, δεν διευκρινίζονται η διαδικασία παράδοσης και παραλαβής των δικτύων, η τύχη των υφιστάμενων συμβάσεων, η διαχείριση των ειδικών τεχνικών χαρακτηριστικών κάθε δικτύου, καθώς και τα μέτρα που θα διασφαλίσουν την απρόσκοπτη υδροδότηση κατά τη μεταβατική περίοδο. Για τον λόγο αυτό, το Δημοτικό Συμβούλιο ζητά να προβλεφθεί ειδική διαδικασία επιχειρησιακής μετάβασης για Δήμους στους οποίους λειτουργούν περισσότεροι του ενός πάροχοι υπηρεσιών ύδατος.
